Valutarisico bij internationale beleggingen begrijpen en beperken

 

 

Voor Europese beleggers, en zeker die in de eurozone, blijft internationale spreiding een hoeksteen van verstandig portefeuillebeheer. Binnen de eurozone beleggen sluit valutarisico uit, maar buiten de grenzen naar andere markten stappen kan flinke spreiding en groeikansen opleveren. Wel brengt die aanpak valutarisico mee zodra u belegt in bezittingen die niet in euro's luiden.

Valutarisico, of wisselkoersrisico, ontstaat wanneer Europeanen beleggen in effecten die in vreemde valuta luiden. Het staat voor de kans dat schommelende wisselkoersen het totale rendement van een belegging raken, ook als de onderliggende waarde het goed doet op haar eigen markt.

Laten we een paar populaire beleggingsbestemmingen voor Europese beleggers bekijken:

Verenigde Staten

De Amerikaanse markt is door haar diepte en verscheidenheid vaak het eerste doel van internationale spreiding. Bewegingen in de koers euro-dollar kunnen het rendement echter sterk beïnvloeden. Een euro die sterker wordt ten opzichte van de dollar zou de waarde van Amerikaanse beleggingen bij terugrekening naar euro's verlagen, terwijl een zwakkere euro het rendement zou verhogen.

Opkomende Aziatische markten

a) Thailand: de Thaise baht kan sterk schommelen ten opzichte van de euro, wat een extra laag risico toevoegt aan beleggingen in deze snel groeiende economie.

b) Indonesië: de Indonesische roepia is van oudsher vatbaar voor forse schommelingen, die zowel winsten als verliezen voor beleggers in euro's kunnen vergroten.

c) Sri Lanka: de Sri Lankaanse roepie kende aanzienlijke beweeglijkheid, vooral de laatste jaren, waardoor valutarisico een zwaarwegende factor is bij beleggen in deze markt.

 

Valutarisico bij beleggen over de grens

Denk aan een Duitse belegster die een in dollars genoteerd Amerikaans aandeel koopt. De schommelingen in de koers van de euro tegenover de dollar (EUR/USD) zouden het totale rendement van de belegging raken, bezien vanuit de euro. In dat geval zou de belegster 'long' zitten in dollars (dus eigenaar van dollars zijn), omdat ze euro's in dollars heeft omgezet voor de eerste aankoop. Die omwisseling gebeurde tegen de EUR/USD-koers die op het moment van aankoop gold.

Wanneer ze besluit het Amerikaanse aandeel te verkopen en het geld terug te halen naar Duitsland, moet de dollarwaarde van de belegging weer in euro's worden omgezet. Die omwisseling gebeurt tegen de EUR/USD-koers die op het moment van verkoop geldt.

Het verschil tussen de EUR/USD-koers bij de eerste belegging en die bij de verkoop levert winst of verlies op, ongeacht hoe het Amerikaanse aandeel zelf presteerde. Dat is de kern van het wisselkoersrisico.

Een voorbeeld:

1. Eerste belegging: de Duitse belegster wisselt €10,000 om naar USD als EUR/USD op 1.20 staat, en ontvangt $12,000 om te beleggen.

2. Het Amerikaanse aandeel stijgt 10% in dollars en is nu $13,200 waard.

3. Als EUR/USD op het moment van verkoop naar 1.10 is bewogen:

• De $13,200 worden teruggewisseld naar €12,000 (13,200 / 1.10)
• Het aandeel won 10% in USD, maar de belegster won 20% in EUR dankzij de gunstige koersbeweging.

Was de EUR/USD-koers bij verkoop daarentegen naar 1.30 gegaan:

• Dan zouden de $13,200 slechts €10,153.85 opleveren (13,200 / 1.30)
• Ondanks de winst van 10% van het aandeel in USD zou de belegster in euro's verlies lijden door de ongunstige koersbeweging.

Dit risico – dat wisselkoersen ongunstig bewegen terwijl de belegging in vreemde valuta luidt – heet wisselkoersrisico. Het is een cruciale overweging voor Europese beleggers die zich buiten de eurozone wagen, want het kan het rendement sterk beïnvloeden en winsten vergroten of verliezen verergeren, los van de prestatie van de belegging zelf.

 

Valutarisico afdekken als Europese belegger

Europese beleggers die zich in bezittingen buiten de euro begeven, lopen valutarisico, dat hun rendement flink kan raken. Hier volgen enkele strategieën om dat risico te beperken:

Valutarisico afdekken met ETF's

Veel beursverhandelde fondsen bieden zowel long- (koop) als shortposities (verkoop) in verschillende valuta. Deze fondsen houden een mandje effecten of beleggingen aan, waaronder valutaposities die in waarde stijgen of dalen naargelang de koers van de onderliggende munt beweegt.

Een denkbeeldig 'GiraffeShares Short USD Fund' zou bijvoorbeeld kunnen streven naar rendementen die het omgekeerde zijn van de dagelijkse prestatie van de dollar tegenover de euro. Als de EUR/USD-koers beweegt, zou zo'n fonds de tegenovergestelde kant op gaan en helpen de gevoeligheid van de portefeuille voor dollarschommelingen te beperken.

Voorbeeld van afdekken met een ETF: Stel dat een Duitse belegger een Amerikaanse belegging kocht voor $100,000 toen de EUR/USD-koers op 0.90 stond (het kostte hem dus €90,000). Zou de EUR/USD-koers stijgen naar 0.95, dan zou het terugwisselen van de dollars naar euro's nog maar €95,000 opleveren (los van winst of verlies op de belegging zelf). Een 'Short USD'-ETF zou winnen bij die stijging van de EUR/USD-koers en het verlies uit de omwisseling compenseren.

Voordelen en kosten van afdekken met een ETF: Zo'n ETF zou het valutarisico van de oorspronkelijke belegging in de praktijk opheffen. Wel moet de belegger de juiste hoeveelheid van de ETF kopen, zodat de long- en shortposities in de valuta een op een overeenkomen.

Hoewel deze ETF's proberen de werkelijke prestatie van de munten te volgen, kan hun rendement afwijken door de werking van het fonds. Daardoor zou niet al het valutarisico verdwijnen. Bovendien kunnen op valuta gerichte ETF's duur zijn; vaak rekenen ze ongeveer 1% kosten.

Termijncontracten

Valutatermijncontracten bieden een andere manier om valutarisico te beperken. Het zijn afspraken tussen twee partijen om een munt te kopen of te verkopen tegen een vooraf vastgestelde koers op een bepaalde toekomstige datum. Ze kunnen op maat worden gemaakt qua bedrag en datum, mits de afwikkelingsdag in beide betrokken landen een werkdag is.

Voorbeeld van een termijncontract: Stel dat één euro gelijkstaat aan 1.20 Amerikaanse dollar (EUR/USD). Een Europese belegster met Amerikaanse bezittingen wil die dollars over zes maanden terugwisselen naar euro's. Ze kan een termijncontract van zes maanden aangaan om de dollars tegen een vooraf vastgestelde koers naar euro's om te zetten.

De valutamakelaar noemt een koers van 1.20 om over zes maanden dollars te verkopen en euro's te kopen. Hoe EUR/USD zich in die zes maanden ook beweegt, de belegster kan haar in dollars luidende bezittingen omzetten tegen de vastgelegde koers van 1.20.

Zes maanden later, als de koers naar 1.10 is bewogen (ongunstiger voor de Europese belegster), wisselt ze toch om tegen 1.20. Voor $100,000 aan bezittingen zou ze €83,333 ontvangen (100,000 / 1.20) in plaats van €90,909 (100,000 / 1.10) tegen de dan geldende koers.

Voordelen en kosten van termijncontracten: Termijncontracten geven zekerheid doordat ze een wisselkoers vastleggen en beschermen de belegger tegen ongunstige valutabewegingen. Die bescherming kost wel het voordeel van gunstige koersbewegingen.

Valuta-opties

Valuta-opties geven de belegger het recht, maar niet de plicht, om een munt te kopen of te verkopen tegen een bepaalde koers (uitoefenprijs) op of vóór een bepaalde datum (afloopdatum). Anders dan termijncontracten dwingen opties op de afloopdatum niet tot een transactie. Die flexibiliteit kost vooraf iets: de premie.

Voorbeeld van afdekken met een valuta-optie: Een Europese belegster met $100,000 aan Amerikaanse bezittingen koopt een optie om dat bedrag over zes maanden om te zetten naar euro's tegen een uitoefenprijs van 1.20 EUR/USD.

Over zes maanden zijn er twee mogelijkheden:

Geval 1: EUR/USD noteert op 1.15, ongunstiger dan de uitoefenprijs van 1.20. De belegster oefent de optie uit en wisselt om tegen 1.20, voor €83,333.

Geval 2: EUR/USD noteert op 1.25, gunstiger dan de uitoefenprijs van 1.20. De belegster laat de optie aflopen en wisselt om tegen de marktkoers van 1.25, waarmee ze €80,000 ontvangt.

Optiepremies: De flexibiliteit van opties kan duur zijn. Bedroeg de premie €2,000, dan zou de wisselkoers gunstig genoeg moeten bewegen om die kosten te dekken. In het tweede geval zou de belegster moeten afwegen of de premie van €2,000 de mogelijkheid waard was om van de gunstiger koers te profiteren.

Europese beleggers hebben verschillende hulpmiddelen om valutarisico te beheersen bij beleggen in bezittingen buiten de euro. De keuze tussen ETF's, termijncontracten en opties hangt af van hun risicobereidheid, hun kijk op de markt en de kenmerken van hun eigen portefeuille. Elke strategie biedt een eigen evenwicht tussen bescherming, flexibiliteit en kosten, dat u zorgvuldig moet wegen binnen uw hele beleggingsstrategie.

 

De rol van wisselkoersen bij valutarisico

Wisselkoersen staan centraal bij valutarisico. Wie de factoren achter hun bewegingen begrijpt, kan mogelijke risico's zien aankomen en erop reageren.

Factoren die wisselkoersen beïnvloeden

1. Rentestanden – verschillen in rente tussen landen kunnen wisselkoersen beïnvloeden. Een hogere rente trekt buitenlands kapitaal aan, vergroot de vraag naar de eigen munt en kan die in waarde doen stijgen.
2. Economische cijfers – gegevens als de groei van het bbp, de werkgelegenheid en de inflatie kunnen de waarde van een munt raken. Een sterke economie versterkt doorgaans de munt, een zwakke kan tot waardedaling leiden.
3. Politieke stabiliteit – landen met een stabiel politiek klimaat hebben doorgaans sterkere munten. Politieke onrust kan juist tot waardedaling leiden door onzekerheid en minder vertrouwen bij beleggers.
4. Speculatie op de markt – de stemming onder beleggers en speculatie kunnen kortstondige schommelingen in de wisselkoersen veroorzaken. Grote kapitaalbewegingen door speculatieve transacties kunnen flinke beweeglijkheid opleveren.
   
   

Beweeglijke wisselkoersen volgen en erop reageren

Vooruitziend volgen en tijdig reageren op beweeglijke wisselkoersen is doorslaggevend om valutarisico te beheersen. Dit zijn stappen die beleggers kunnen zetten:

Regelmatig volgen

Beleggers zouden wisselkoersen en de economische cijfers die valutabewegingen aandrijven regelmatig moeten volgen. Dat helpt bij goed onderbouwde beslissingen en bij het bijstellen van strategieën.

Scenarioanalyse

Een scenarioanalyse houdt in dat u beoordeelt welk effect verschillende koersbewegingen op de portefeuille kunnen hebben. Zo begrijpt de belegger de bandbreedte van mogelijke uitkomsten en bereidt hij zich voor op ongunstige gevallen.

Dynamisch afdekken

Dynamisch afdekken betekent dat u uw afdekstrategieën aanpast aan de marktomstandigheden en de valutabewegingen. Deze aanpak geeft flexibiliteit en kan helpen het meeste uit de afdekinstrumenten te halen.

 

De langetermijnblik bij het beheersen van valutarisico

Hoewel kortstondige beweeglijkheid zorgen baart, is een langetermijnblik onmisbaar bij het beheersen van valutarisico. Op lange termijn heffen koersbewegingen elkaar doorgaans op, wat het effect van kortstondige schommelingen verkleint.

Strategische verdeling over beleggingscategorieën

Strategische verdeling betekent dat u langetermijndoelen stelt en een gespreide portefeuille aanhoudt die daarbij past. Deze aanpak helpt valutarisico te beheersen door de blootstelling over verschillende munten en regio's te verdelen.

Geduld en discipline

Geduld en discipline zijn cruciaal bij het beheersen van valutarisico. Beleggers zouden impulsieve beslissingen op basis van kortstondige marktbewegingen moeten vermijden en zich op hun langetermijndoelen moeten richten.

 

De toekomst van het beheersen van valutarisico

Het landschap van het beheersen van valutarisico verandert met de vooruitgang in techniek en financiële instrumenten. Dit zijn enkele ontwikkelingen die de toekomst ervan vormgeven:

Technische vooruitgang

Techniek speelt een belangrijke rol bij het beheersen van valutarisico. Geavanceerde analyses, kunstmatige intelligentie en machinaal leren worden ingezet om valutabewegingen te voorspellen en afdekstrategieën te verbeteren.

Meer gebruik van derivaten

Het gebruik van derivaten om valutarisico te beheersen zal naar verwachting toenemen. Er komen nieuwe financiële instrumenten en verfijndere afdektechnieken beschikbaar, die beleggers meer mogelijkheden geven om dit risico doeltreffend te beheersen.

Betere toegang tot afdekinstrumenten

Particuliere beleggers hebben tegenwoordig veel betere toegang tot afdekinstrumenten via onlineplatforms en financiële diensten. Deze openstelling voor iedereen stelt meer beleggers in staat hun portefeuille tegen valutarisico te beschermen.

 

Conclusie

Valutarisico begrijpen en beperken is cruciaal om met succes over de grens te beleggen. Met strategieën als valuta-afdekking, spreiding en beleggen in afgedekte fondsen kunnen beleggers hun portefeuille beschermen tegen beweeglijke wisselkoersen. Regelmatig volgen, scenarioanalyse en een langetermijnblik versterken het risicobeheer verder.

Naarmate het financiële landschap blijft veranderen, wordt op de hoogte blijven van technische vooruitgang en nieuwe financiële instrumenten de sleutel tot goed beheer van valutarisico. Uiteindelijk helpt een vooruitziende en gedisciplineerde aanpak beleggers om zich door de complexiteit van valutarisico heen te bewegen en hun langetermijndoelen te halen.

Over de grens beleggen opent een wereld aan mogelijkheden, maar vraagt ook om zorgvuldige aandacht voor valutarisico. Wanneer u de dynamiek van wisselkoersen leert kennen en begrijpen en verstandige strategieën toepast om het risico te beperken, geniet u de voordelen van internationale spreiding terwijl u de mogelijke nadelen klein houdt.